پا به کلمه

؟

کلمه ها تنانگیِ تجربه اند.

شایان تدین
shtkian@gmail.com

بیهودگی همچنان بیهوده بود و بی میلی همچنان بی میل، اما یک نیرویِ حیاتیِ مبرمِ جنون آسا بر من مسلط شد. هنوز نمرده بودم.
"اینگمار برگمان"

واهمه های بی نام و نشان

يكشنبه, ۱۱ مهر ۱۳۹۵، ۰۱:۳۹ ق.ظ

  یکی از دلایلی که آدمِ سیر از خواب جَست نمی کند این که نمی داند با بیداری اش چه کار کند. خودم را می گویم. نه که کاری نداشته باشم یا کاری نشود کرد. نمی دانم. یک ترس هایی هم هستند از جنسِ همین نمی دانم. لابد هر چه میل از سرِ لج می طلبد لذاتی هم دارد اما این که نشد زندگی! از همیشه ی خودم یادم است این سری ترس های بی پشتوانه باهام بوده. ترس های سراب گونه ای که به سمتِ هیچی کشیدندم. به سمتِ این که چک نکنم، پا در نگذارم و خلاصه به پا نشدنم ادامه دهم. میلی اگر به لذت هست اصلا باید که بماند. اما کاش خالص باشد. لذتِ آنیِ خالص. نه زیرِ سایه های ترسِ پوچ و اضطرابِ پوچ.

۹۵/۰۷/۱۱
شایان تدین

ترس

خواب

شب مرگی

لذت

نظرات  (۳)

۱۱ مهر ۹۵ ، ۰۱:۴۶ میم عاشق لام
من هم می ترسم
می ترسم که هر روز دورتر بشم از اون 
کاش می شد یک بار دیگر ببینمش
پاسخ:
به دوری نیست که. به متر و کیلومتر و فیزیک نیست که.
چه عنوان دلخواهی :)
حسین ساعدی
پاسخ:
ساعدیِ هر روز خوب تر و عزیزترم. 
می میریم توی ندونسته ها
پاسخ:
و توی دونسته ها

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی